STARE OBYCAJE!

Prezentujemy wiersz Pani Marii Jaga, który powstał z okazji orawskiego święta "Skubarki"

STARE OBYCAJE!

Piyknie Wos witomy nasi zocni goście,

Co Wom pokozymy dobrze zauwoźcie.

Kcymy Wom pokozać jak wesoło było,
Kiedy się bez zime skubarki robiyło.

A wesoło było zebyście wiedzieli,
I jedyn drugiego zawdy w zocy mieli.

A takim zwycojem się to zacynało,
Ze się dziś na jutro skubarki pytało.

Heba tyn zwycoj nigdy nie pominie,
Dzisiyjse skubarki tyz na zaprosynie.

I tak z dowiyndowna u nos tak bywało,
Ze się w cornyj izbie piyrze skubowało.

A zaś w biołyj izbie chłopy w karty grali,
Na muzyke i toniec tyz rzewnie cekali.

Kie się już skubarki wziyny za skubanie,
To zaroz do głowy przysło im śpiewanie.

Śpiywały tu długie i krótkie śpiywecki,
Ale zacynały piyrse od piosnecki.

Casym im tutejsyk spiywek brakowało,
To się i słowieńskie miyndzy to miysało.

A starse gaździny tyz ucieche miały,
Kie te tradycyjo młodym przekozały.

Kiedy już syćkie piyrze oskubali,
To zaroz na stoły kołoce dawali.

I ku tym kołocom była kawa z mlykiem,
Syćko się to wartko zjadło, jakby jednym łykiym.

Zaroz po jedzeniu kłonce zamiatali,
Zatela muzycy struny śtymowali.

I juz się na dobre muzyka zacyno,
Przed nimi staje Jano i tak Se im śpiywo.

Grojcie muzykanci, nie załujcie smycka,
Dy jo Wom zapłace ino sprzedom bycka.

A o chwile zasiok zaśpiywała Kasia,
Jo by tyz tońcyła zagrojcie „ciardasia”.

Jako z tego korzyść, na to som dowody,
Wesołe przezycie zimy, z piyrzy posog młodyj.

Noi  taki „festyn” nic nos nie kostowoł,
Józek z Frankiym na skrzypkach grali a Stasek basowoł.

I tak to bywało z tym śpiewokiym Janym,
Ze to syćko trwało do scwortyj nad ranym.

Bowcie się tu fajnie, śpiywojcie to i to,
Nie dejcie się przebić na inkse kopyto.

Wiycie od kogo
Jes ta układanka
Tak się podpisała
Ta staro Burtanka.

Maria Jaga